bannermain.jpg

III Zjazd Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych

CZYJ JEST TEATR?

III ZJAZD POLSKIEGO TOWARZYSTWA BADAŃ TEATRALNYCH

we współpracy z Katedrą Dramatu i Teatru Uniwersytetu Łódzkiego i Teatrem CHOREA

Łódź, 17–19 listopada 2017

Fabryka Sztuki, Art_Inkubator, ul. Tymienieckiego 3

Otwarcie Zjazdu (piątek 17.11., godz. 16)

Wojciech Dudzik – prezes PTBT

Małgorzata Leyko – kierownik Katedry Dramatu i Teatru UŁ

Tomasz Rodowicz – dyrektor artystyczny Teatru CHOREA

Pierwsza dyskusja panelowa (piątek 17.11., godz. 16.30–18.30)

Geografia teatru

Prowadzenie: Piotr Olkusz – Katedra Dramatu i Teatru UŁ, redakcja „Dialogu”

Najważniejsza reforma polskiego systemu teatralnego po roku 1989 wiązała się z przekazaniem odpowiedzialności finansowej za większość teatrów władzom samorządowym, co sprawiło, że dziś wielu chętnie nazywa polski teatr teatrem „zdecentralizowanym”. Czy jednak nie mamy do czynienia z decentralizacją pozorną, dotyczącą wyłącznie obowiązków finansowych względem teatru, której towarzyszy zdecydowana centralizacja władzy symbolicznej? Wydaje się, że przeczuli to sami aktorzy, którzy – choć zatrudnieni w stałych zespołach poza Warszawą – częściej niż przed „decentralizacją” mieszkają na stałe właśnie w stolicy. Podobny zarzut bywa zresztą nierzadko stawiany także w stosunku do reżyserów, dramaturgów czy nawet dramatopisarzy. Ale, przy załamaniu lokalnego dziennikarstwa kulturalnego, zauważa się także, że tylko warszawskie środowisko recenzenckie (choć utrzymywane zwykle dzięki wsparciu z ogólnopolskiego budżetu) ma potencjał generowania trendów: w ostatnich latach szczególnie ważna była teza o ponadprzeciętnej wartości artystycznej teatrów lokalnych społeczności, i to właśnie wsparcie warszawskie, nie miejscowe, decydowało często o pozycji danej sceny na mapie Polski.Czyj zatem jest „teatr na peryferiach” – z perspektywy twórców, krytyków, widzów, badaczy.

Uczestnicy:

Marta Bryś – teatrolożka, stała współpracowniczka „Didaskaliów”; była kuratorką i producentką wielu wydarzeń artystycznych (między innymi w Cricotece, w ramach Teatru POP­ UP, a także Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie); dwukrotnie członkini Komisji Artystycznej w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Katarzyna Knychalska – konsultantka programowa Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, organizatorka życia teatralnego, autorka adaptacji i scenariuszy teatralnych; założycielka Fundacji Teatr Nie-Taki, redaktorka naczelna kwartalnika „nie-tak!t” oraz portalu teatralny.pl; w ostatnim czasie wiele uwagi poświęca teatrowi off-owemu.

Marek Waszkiel – historyk teatru lalek, krytyk, do niedawna dyrektor Teatru Animacji w Poznaniu; w latach 1977-1994 redaktor „Pamiętnika Teatralnego”; autor licznych publikacji poświęconych w szczególności teatrowi lalek; wieloletni wykładowca na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, a ostatnio także na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie.

Godz. 19.30 – Koncert Spojrzystość, czyli Leśmian na 25 głosów

Godz. 21.30 – Warsztat Tomasza Rodowicza „Badacz na scenie”

Zaproszenie teoretyka do praktykowania teatru jest zarówno ekscytujące, jak i ryzykowne dla obu stron. Zakładamy jednak, że jednym pozwoli na uzyskanie dodatkowego narzędzia do opisywania, a drugim poszerzy perspektywę i pogłębi refleksję nad sposobem praktykowania teatru.

Trzygodzinny warsztat miałby na celu pokazanie metody pracy i środków, którymi posługuje się teatr Chorea przy tworzeniu znaków teatralnych i komunikatów scenicznych. Będziemy to realizować poprzez uruchomienie ciała za pomocą prostych ćwiczeń fizycznych, komunikowania się i reagowania gestem, ruchem i dźwiękiem.

Praca obejmowałaby trzy obszary: aktor indywidualny, aktor-partner, aktor zbiorowy.

Uczestnicy warsztatów nie muszą mieć żadnego przygotowania, predyspozycji ani doświadczeń scenicznych. Jedyne, czego oczekujemy, to otwartość i wola uczestnictwa.

Każdy powinien mieć wygodny strój i sportowe obuwie.

 

Druga dyskusja panelowa (sobota 18.11., godz. 10–13.00)

Divide et impera, czyli kto rządzi i dzieli w teatrze?

Prowadzenie: Dorota Buchwald – Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego

Autonomia instytucji artystycznej zabezpieczona i potwierdzona prawem do dotacji podmiotowej wypłacanej z publicznych pieniędzy jest w obowiązującym dzisiaj systemie organizacji pracy teatrów najważniejszą gwarancją dla wolności twórczej. Wobec zmian planowanych w Ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności artystycznej, zmierzających być może do zmiany modelu, w jakim od 1990 roku pracują polskie instytucje teatralne podległe w większości samorządom różnego szczebla, pytanie o to, kim jest zapisany w aktach prawnych organizator, należy do najbardziej istotnych. Czy jest jedynym, feudalnym właścicielem i wolno mu ingerować w program i wpływać na działanie instytucji, czy powinien być jednak tylko stwarzającym warunki do pracy zarządcą? Gdzie zaczynają i kończą się jego kompetencje i uprawnienia? Jaka powinna być jego relacja z pracującymi w instytucji artystami? Czy sposób i źródło finansowania mają wpływ na jakość pracy artystycznej? Czy dzisiaj w Polsce grozi nam polityczna kolonizacja artystycznych instytucji samorządowych za pomocą centralnie rozdzielanych dotacji?

Uczestnicy:

Jacek Głomb – reżyser, od 1994 roku dyrektor Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy; wiceprezes Zarządu Związku Pracodawców – Unia Polskich Teatrów; działacz społeczny, założyciel Fundacji „Naprawiacze Świata”, wiceprzewodniczący Komitetu Obrony Demokracji Dolny Śląsk.

Kamila Lewandowska – kierownik Pracowni Badawczej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza; specjalizuje się w tematyce ekonomiki kultury oraz polityki kulturalnej w ujęciu międzynarodowym; realizuje projekty naukowe dla Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego (m.in. badanie organizatorów teatrów w 2015), Narodowego Centrum Kultury (platforma Kultura się Liczy!), Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Sebastian Majewski – dramatopisarz, reżyser, dramaturg, aktor i scenograf. W końcu lat 90. XX wieku związany z Teatrem Wierszalin; współpracował jako dramaturg z Janem Klatą, Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem; w latach 2008-2012 dyrektor artystyczny Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2013-2015 zastępca dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru w Krakowie, 2015-2017 dyrektor artystyczny Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi. 

Jacek Mikołajczyk – teatrolog, reżyser, tłumacz, krytyk; pracuje w Zakładzie Teatru i Dramatu Uniwersytetu Śląskiego; w latach 2002-2014 kierownik literacki Gliwickiego Teatru Muzycznego; autor książek Musical nad Wisłą. Historia musicalu w Polsce w latach 1957-1989 (2010) oraz Zabójczy flirt. Literatura i terroryzm (2011); tłumacz ponad 30 powieści; od września 2017 dyrektor Teatru Syrena w Warszawie.  

Trzecia dyskusja panelowa (sobota 18.11., godz. 15.30–18.00)

„…widz nie jest klientem”, czyli publiczność wymyślana

Prowadzenie: Piotr Morawski – Instytut Kultury Polskiej UW, redakcja „Dialogu”

 

Deklaracje robienia teatru z myślą o widzu – zwłaszcza o „zwykłym widzu” – należą do żelaznego repertuaru medialnych wypowiedzi dyrektorów, działów promocji teatrów i pracujących w nich twórców. Widz, jako kluczowa dla teatru kategoria, pojawia się też w definicjach teatrologicznych – bez widza, jak wiadomo, nie ma teatru. Jednak choć widz/ka – czy szerzej: publiczność – jest w centrum dyskusji o teatrze, wiadomo o nim/niej niewiele. To często byt wyobrażony, zaprojektowany na potrzeby wizerunkowe. W ustaleniu możliwych profili socjologicznych widzów i widzek teatralnych mają pomóc badania zamówione przez Instytut Teatralny w związku z Dniem Teatru Publicznego.

Z drugiej strony widać też, że publiczność próbuje określać się sama i potrafi skutecznie budować swoją zbiorową tożsamość. Protesty we Wrocławiu i w Krakowie pokazały, że widzowie i widzki mogą stanowić zwartą grupę, gotową bronić idei, repertuaru oraz instytucji. Upodmiotawianie widzów/ek jest też jednym z założeń dynamicznie rozwijającej się w Polsce w ostatnich latach pedagogiki teatru. Widz czy widzka w perspektywie pedagogicznej staje się aktywnym uczestnikiem bądź uczestniczką procesu twórczego w sytuacji teatralnej.

Migotliwość kategorii, jaką jest publiczność, a także sposoby jej konstruowania, skłania do krytycznej refleksji. Publiczność bowiem bardzo często – mimo deklarowanego dla niej uznania – staje się częścią gry marketingowej. Będziemy zatem rozmawiać nie tylko o tym, kim jest widz teatralny, lecz także o sposobach budowania widowni i ideach oraz interesach, które za nimi stoją.

Uczestnicy:

Małgorzata Dziewulska – eseistka, pisarka teatralna, reżyserka; należała do kierownictwa literackiego w Starym Teatrze w Krakowie (1997–2002), następnie kierowała działem literackim w Teatrze Narodowym w Warszawie (2002–2007), tworzyła też program edukacyjny Teatru Dramatycznego w Warszawie. Wydała między innymi: Teatr zdradzonego przymierza (1985), Artyści i pielgrzymi (1995), Inna obecność (2009).

Stanisław Godlewski – absolwent wiedzy o teatrze, student Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych na UAM, recenzent teatralny; współpracuje z „Gazetą Wyborczą Poznań”, „Didaskaliami” i platformami „eCzasKultury.pl”, „TaniecPolska.pl”; członek Forum Teatrologów i Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych.

Bogna Kietlińska – historyczka sztuki i antropolożka współczesności; pracuje w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych na UW. Współautorka (z Barbarą Fatygą) raportu Publiczność 2016: My jesteśmy kulturalna kolejka, a nie żadne chamstwo. Na co dzień zajmuje się socjologią wizualną, badaniami miejskimi i etnografią wielozmysłową.

Dorota Kowalkowska – kierowniczka literacka i edukatorka Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu; koordynatorka projektu „Teatralna (de)KONSTRUKCJA” i prowadząca działania grupy „Cienie Teatru”, realizowane z udziałem młodzieży.

Agnieszka Szymańska – pedagożka teatru, producentka teatralna, trenerka; członkini Stowarzyszenia Pedagogów Teatru, współtworzy projekty i prowadzi warsztaty dla dzieci, rodzin, edukatorów. Prowadzi także zajęcia „Praca z widzem” na podyplomowych studiach Pedagogika Teatru (IT/IKP UW). Współpracuje z teatrami lalkowymi i dramatycznymi, koordynując i współtworząc działania edukacyjne.

 

Godz. 19.00 – spektakl Teatru CHOREA i Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie): Studium o Hamletach, reż. Waldemar Raźniak i Tomasz Rodowicz

Godz. 21.30 – Warsztat Tomasza Rodowicza „Badacz na scenie”

 

Czwarta dyskusja panelowa (niedziela 19.11., godz. 10–13)

Co robimy? O przyszłości – nieteoretycznie

Pomysł panelu: Forum Teatrologów

Podczas I zjazdu PTBT w Gardzienicach prof. Dariusz Kosiński pytał: „Co robimy, by przekonać współobywateli, że mamy im coś do zaoferowania? Jak, patrząc w lustro, sami sobie wyjaśniamy, co właściwie i dlaczego robimy?”. Te pytania – choć zadajemy je sobie od lat – dzisiaj wydają się szczególnie istotne. W obliczu niepokojących zmian politycznych przyszedł czas na autorefleksję dotyczącą etyki zawodowej. Warto zastanowić się nad pozycją i odpowiedzialnością badaczy i krytyków teatru, tańca i performansu – zapytać, w jaki sposób nasze działania wpływają na sieć relacji teatru i społeczeństwa, polityki, historii czy lokalności. Chcemy też pójść o krok dalej i rozważyć, jakie działania w tym kontekście powinny być podejmowane pod egidą Towarzystwa i jego Zarządu oraz w jakie działania są gotowi zaangażować się sami członkowie?

Proponujemy rozmowę w formacie Long Table, który jest demokratycznym modelem dyskusji bez moderatora, regulowanej natomiast przez zbiór zasad, tzw. etykietę stołu.

Inicjatorzy dyskusji:

Martyna Friedla – absolwentka i doktorantka kulturoznawstwa Uniwersytetu Opolskiego, recenzentka teatralna opolskiej „Gazety Wyborczej"; publikowała także m.in. w „Notatniku Teatralnym", „Kwartalniku Opolskim" i „Teatrze"; pracuje jako animatorka kultury.

Małgorzata Jabłońska – doktorantka na Wydziale Polonistyki UJ, współautorka książki Trening fizyczny aktora. Od działań indywidualnych do zespołu, współpracuje z Teatrem CHOREA, Instytutem im. Jerzego Grotowskiego i Ogólnopolską Offensywą Teatralną.

Wojciech Klimczyk – pracownik Katedry Porównawczych Studiów Cywilizacji UJ; jego zainteresowania badawcze skupiają się wokół problemu związków ciała i kultury; autor książek Erotyzm ponowoczesny (2008), Wizjonerzy ciała. Panorama współczesnego teatru tańca (2010) oraz Wirus mobilizacji. Taniec a kształtowanie się nowoczesności (2015).

Justyna Michalik – doktorantka w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie, współredaktorka książek i katalogów wystaw organizowanych przez Cricotekę w Krakowie, autorka książki Idea bardzo konsekwentna. Happening i Teatr Happeningowy Tadeusza Kantora (2015).

Zofia Smolarska – teatrolożka, krytyczka, wykładowczyni Akademii Teatralnej w Warszawie, członkini redakcji „Teatru” oraz „Polish Theatre Journal”, autorka książki Rimini Protokoll. Ślepe uliczki teatru dokumentalnego; bada współczesną sytuację rzemiosł teatralnych.

Zakończenie III Zjazdu Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych

Godz. 16 – koncert Pawła Grochockiego i Pawła Odorowicza Pieśni przejścia

Organizatorzy zastrzegają możliwość zmian w programie.

Konferencja "Ultima provincia. Prowincjonalność polskiego teatru - prowincjonalność w polskim teatrze" (15-16 listopada 2017)

Jednym z głównych przedmiotów badań prowadzonych w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Łódzkiego, obchodzącej w 2017 roku pięć-dziesięciolecie istnienia, zawsze był teatr prowincjonalny. Pomagała w tym z pewnością „łódzka perspektywa”: perspektywa miasta powstałego na granicy trzech zaborów, a zatem nie tylko odległego od historycznych stolic Polski, Krakowa i Warszawy, ale – może przede wszystkim – odległego od wielkich metropolii: Berlina, Wiednia i Moskwy. Jest to zarazem perspektywa historycznie peryferyjnego miasta, które wraz z odzyskaniem niepodległości w 1918 roku – jako drugie co do wielkości miasto w kraju – znalazło się z dnia na dzień w samym jego środku geograficznym, nie zmieniając przy tym swojego peryferyjnego miejsca zarezerwowanego dla Łodzi do dziś w narracjach o polskiej historii i kulturze. Czy jednak odbiciem w większej skali tej łódzkiej peryferyjności nie jest peryferyjność naszego kraju, położonego na rubieżach różnych wpływów kulturowych, na granicy różnych modeli cywilizacyjnych i nieustannie definiującego swoją kulturową tożsamość? Kraju niemałego, ale wciąż pozostającego krajem prowincjonalnym.

Zapraszamy na konferencję „Ultima provincia. Prowincjonalność polskiego teatru – prowincjonalność w polskim teatrze” – zapraszamy do udziału w dyskusji w znacznej mierze kulturoznawczej, bo przecież nakazującej nam mówić o teatrze w możliwie szerokim ujęciu, nie tylko interdyscyplinarnym, ale także polityczno-historycznym

 

Harmonogram konferencji

15 listopada 2017 (środa)

Pałac Biedermanna (ul. Franciszkańska 1/3, Łódź)

 

godz. 15.00-17.00

Tomasz Majewski (UJ): Prowincja – epistemologia nieobecnej wiedzy

Piotr Morawski (UW): Zły teatr. Perspektywa badawcza

Łukasz Biskupski (UG): Prowincjonalne sieci rozrywki w świetle dwutygodnika branży rozrywkowej „Organ” (1910-1915)

 

16 listopada 2017 (czwartek)

Wydział Filologiczny UŁ (ul. Pomorska 171/173, Łódź)

 

godz. 9.00-11.00

Piotr Olkusz (UŁ): Prowincja adaptuje bezkrytycznie. Już w wieku osiemnastym

Patryk Kencki (IS PAN):Molière en province

Monika Wąsik (UŁ):Ostatni bastion, czyli Helvetia jako Provincia Poloniæ

przerwa: 11.00-11.30

 

godz. 11.30-13.30

Ewa Guderian-Czaplińska (UAM): Warszawa eks-centryczna, albo jak międzywojenny Poznań nie dał się wciągnąć w grę w prowincjonalność

Joanna Krakowska (IS PAN): Przekleństwo centrali i rewolucje prowincji

Paweł Płoski (AT): Brook w co drugiej gminie. Relacje teatru artystycznego i teatru prowincjonalnego

obiad: 13.30-15.00

 

godz.15.00-17.00

Dorota Fox (UŚ):Od teatru ludowego do etnoteatru

Katarzyna Wielechowska (UŁ): Wzory kultury: Teatr Szwalnia w Łodzi

Mariusz Bartosiak (UŁ):Paradoks teatralnej prowincji

 

II Konferencja Interdyscyplinarnego Seminarium Gender - "Kobiety wobec dominacji i opresji. Perspektywa feministyczna." 6-8 października 2017 r., Uniwersytet Łódzki

Konferencja organizowana przez:

Interdyscyplinarne Seminarium Gender oraz Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UŁ, Instytutu Kultury Współczesnej UŁ, Wydziału Organizacji i Zarządzania PŁ, Katedry Socjologii Polityki i Moralności UŁ,

Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ, Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi Kobiety wobec dominacji i opresji. Perspektywa feministyczna

 

 

Celem II Konferencji Interdyscyplinarnego Seminarium Gender „Kobiety wobec opresji i dominacji. Perspektywa feministyczna” jest stworzenie przestrzeni do dyskusji nad problemem współczesnego kwestionowania praw kobiet i zróżnicowanych praktyk dyskryminacyjnych. Konferencja ma także służyć dzieleniu się aktualnym doświadczeniem dominacji i opresji w sferze publicznej, z jakim konfrontowane są kobiety.

 

Przemoc wobec kobiet była i jest instytucjonalizowana w każdym aspekcie: kulturowym, społecznym, ekonomicznym, politycznym, etycznym. Stosunki społeczne oparte na nierównościach – źródło przemocy zarówno symbolicznej, jak fizycznej – nie są oceniane jednoznacznie negatywnie. Mimo jasnego wskazania na zakorzenienie dominacji w nierówności, różne grupy nadal mogą się spotkać z odmiennymi formami opresji w zależności od płci, wieku, statusu ekonomicznego i społecznego, czy kapitału kulturowego.

 

Wzbierająca globalnie fala radykalizacji życia społeczno-politycznego, która objawia się w popularności nacjonalistycznych ruchów i partii politycznych szerzących ksenofobię, rasizm, islamofobię i nietolerancję wobec Innego, budzi poważne zaniepokojenie. Interesują nas bieżące procesy, zjawiska i problemy, takie jak: Dlaczego tak łatwo jest dziś instrumentalizować przemoc wobec kobiet? Czy proces ten stał się już narzędziem wpływu politycznego? Dlaczego kwestionowanie praw kobiet stało się atrakcyjne jako polityczna oferta (problem ten widoczny jest także z perspektywy innych grup defaworyzowanych)? Jak zmieniły się formy i strategie walki o prawa kobiet? Czy inspiracją dla dzisiejszych taktyk oporu mogą stać się dotychczasowe doświadczenia ruchów feministycznych? Czy i jak możemy obecną sytuację wyjaśniać z użyciem narzędzi już wypracowanych przez feministyczne teoretyczki? Jak można mówić o dominacji i opresji, posługując się różnymi dyskursami feministycznymi, wyrastającymi ze zróżnicowanych światopoglądów i założeń filozoficznych?

 

Proponujemy spotkanie naukowe o charakterze interdyscyplinarnym i intersekcjonalnym. Do udziału zapraszamy badaczki i badaczy oraz aktywistki i aktywistów, które i którzy podczas konferencji przedstawią referaty związane z zagadnieniami takimi jak:

  • polityki godzące w wolności i prawa kobiet;
  • antyrównościowe zjawiska, procesy i ruchy społeczne;
  • ujęcia i interpretacje kategorii dominacji i opresji w ramach różnorodnych dyskursów społecznych i politycznych;
  • doświadczenia kobiet związane z praktykami wymierzonymi w ich swobody obyczajowe, prawa, nietykalność cielesną, wolność poglądów i swobodę wyrażania własnej opinii, poczucie niezależności w szerokim sensie, oraz reprezentacje tych doświadczeń;
  • ruchy kobiece i strategie oporu;
  • działania artystyczne jako przestrzeń oporu, sztuka jako narzędzie walki o zmiany społeczne;
  • kwestie metodologiczne, etyczne oraz praktyczne (programy pomocowe, edukacyjne, warsztatowe, szkoleniowe itp.) związane z refleksją nad opresją i dominacją oraz przeciwdziałaniem im.

 

Powyższa lista zagadnień nie jest wyczerpująca, organizatorki zachęcają do przesyłania innych propozycji mieszczących się w problematyce konferencji.

 

Informacje organizacyjne:

Miejsce Konferencji: Wydział Filologiczny, ul. Pomorska 171/173, Łódź

Język Konferencji: polski i angielski

Opłata konferencyjna: 350 PLN lub 80 EUR – pracownice_y naukowe_i, 200 PLN lub 45 EUR – doktorantki_ci oraz aktywistki_ści (numer konta podamy osobom, których referaty zostaną przyjęte na konferencję).

 

Harmonogram:

15.04.2017 –termin nadsyłania zgłoszeń (prosimy użyć formularza dostępnego pod adresem: http://feministperspective.pl/form/)

31.05.2017 –rozesłanie komunikatów o przyjęciu lub odrzuceniu zgłoszenia

10.07.2017 – termin wpłat konferencyjnych

30.08.2017 – ogłoszenie programu konferencji

 

Uwaga:

Organizatorki nie zapewniają zakwaterowania, a jedynie posiłki wskazane w programie. Komitet naukowo-organizacyjny zastrzega sobie prawo wyboru zgłoszeń.

 

Komitet naukowo-organizacyjny Konferencji tworzą:

Inga Kuźma (Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UŁ, kierowniczka konferencji), Edyta Pietrzak (Wydział Organizacji i Zarządzania PŁ, kierowniczka konferencji), Dagmara Rode (Instytut Kultury Współczesnej UŁ, sekretarka konferencji), Izabela Desperak (Katedra Socjologii i Polityki Moralności UŁ), Ewa Hyży (badaczka niezależna), Aleksandra Kanclerz (badaczka niezależna), Anna Kronenberg (badaczka niezależna), Monika Talarczyk-Gubała (Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna), Marta Woźniak-Bobińska (Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ), Grażyna Zygadło (Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ).

 

Kontakt:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

Call for Papers - PDF


 
Instytut Kultury Współczesnej
Wydział Filologiczny UŁ, ul. Pomorska 171/173, 90-236 Łódź
tel. (42) 665 51 33, tel./fax (42) 665 51 32; e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.